{"id":101996,"date":"2016-05-15T20:46:31","date_gmt":"2016-05-15T19:46:31","guid":{"rendered":"http:\/\/kulturbloggen.com\/?p=101996"},"modified":"2016-05-15T21:15:40","modified_gmt":"2016-05-15T20:15:40","slug":"lyckobarnet-pa-boulevardteatern-subtil-gestaltning-med-varme-humor-och-strak-av-allvar","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kulturbloggen.com\/?p=101996","title":{"rendered":"Lyckobarnet p\u00e5 Boulevardteatern: Subtil gestaltning med v\u00e4rme, humor och str\u00e5k av allvar"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"http:\/\/kulturbloggen.com\/?attachment_id=101997\" rel=\"attachment wp-att-101997\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-medium wp-image-101997\" src=\"http:\/\/kulturbloggen.com\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/1-2-200x300.jpg\" alt=\"1\" width=\"200\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/kulturbloggen.com\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/1-2-200x300.jpg 200w, https:\/\/kulturbloggen.com\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/1-2.jpg 427w\" sizes=\"auto, (max-width: 200px) 100vw, 200px\" \/><\/a><\/p>\n<p><strong>Lyckobarnet<\/strong><br \/>\n<strong> Boulevardteatern, Stockholm<\/strong><br \/>\n<strong> Premi\u00e4r 14 maj 2016<\/strong><br \/>\n<strong> Med Roger Westberg.<\/strong><\/p>\n<p>S\u00e5 \u00e4r det dags igen. Nyligen avslutade teaterchefen Bj\u00f6rn L\u00f6nner sin enmansf\u00f6rest\u00e4llning \u201dAllt som \u00e4r underbart\u201d p\u00e5 Playhouse Teater. D\u00e5 kretsade handlingen kring en liten pojke som v\u00e4xte upp till vuxen man. <em>(Se min recension h\u00e4r p\u00e5 Kulturbloggen).<\/em> Nu st\u00e5r \u00e4nnu en teaterchef ensam p\u00e5 scen, Roger Westberg framst\u00e4ller en liten m\u00e4nniska i \u201dLyckobarnet\u201d p\u00e5 Boulevardteatern.<\/p>\n<p>Men under den korta f\u00f6rest\u00e4llningen f\u00f6r barn mellan 6 och 10 \u00e5r, hinner sk\u00e5despelaren med ett flertal olika roller. Det \u00e4r till stor del pantomim, en kropp i r\u00f6relse delvis utan ord. Skickligt och illusoriskt framf\u00f6rt med roliga ljudeffekter. Men framf\u00f6randet \u00e4r ocks\u00e5 naturligtvis en ber\u00e4ttelse i kvick och modern monolog.<\/p>\n<p>Detta \u00e4r en humoristisk \u00e4ventyrshistoria om den lyckligaste pojken i v\u00e4rlden som genom en sp\u00e5dom f\u00f6resp\u00e5s bli kung i landet och om en mycket ond och maktgirig kung. Den ryska folksagan om den onde kungen som g\u00f6r allt f\u00f6r att f\u00f6rhindra sp\u00e5domen om lyckobarnet att sl\u00e5 in ligger till grund f\u00f6r v\u00e5r ber\u00e4ttelse.<\/p>\n<p>Roger Westberg beh\u00e4rskar den lilla scenen med full kontroll. Det ser avsp\u00e4nt ut, stundtals n\u00e4stan improviserat, s\u00e5 som v\u00e4l inrepeterad teater \u00e4r. En k\u00e4nsla av stundens infall f\u00e5r den unga publiken att leva med i handlingen. Jag blir f\u00f6rundrad \u00f6ver hur v\u00e4l alla dessa barn f\u00f6ljer spelet utan att tappa intresset.<\/p>\n<p>En mycket viktig del av denna upps\u00e4ttning utg\u00f6rs av ljus och ljud. H\u00e4r har Boulevardteatern lyckats n\u00e4st intill perfektion. Och hur Roger Westberg synkroniserar sina m\u00e5nga gestalter i allt detta, \u00e4r n\u00e5got av en g\u00e5ta. Men han lyckas.<\/p>\n<p>&#8211; Ingen b\u00f6rjade ju gr\u00e5ta i alla fall! H\u00f6r jag en teaterarbetare s\u00e4ga, lite sk\u00e4mtsamt, efter f\u00f6rest\u00e4llningen. Nej, premi\u00e4ren, mitt p\u00e5 dagen, var uppskattad av alla \u00e5ldrar.<\/p>\n<p><em>F\u00f6rest\u00e4llningens l\u00e4ngd cirka 50 minuter.<\/em><\/p>\n<p>Denna prisbel\u00f6nade pj\u00e4s \u00e4r skapad av David Collins, ena delen av v\u00e4rldsber\u00f6mda Umbilical Brothers, och film- &amp; TV-profilen Jonathan Biggins.<\/p>\n<p>Sk\u00e5despelare: Roger Westberg.<br \/>\nScenografi: John S\u00f6derberg.<br \/>\nLjuss\u00e4ttning: P\u00e4r Ibbing.<br \/>\nLjudteknik: Sebastian Darth.<br \/>\nMusikinspelning &amp; s\u00e5ng\u00f6vers\u00e4ttning: J\u00f6rgen Aggeklint.<br \/>\n\u00d6vers\u00e4ttning: Roger Westberg.<br \/>\nF\u00f6rfattare: David Collins &amp; Jonathan Biggins.<\/p>\n<p>Roger Westberg, f\u00f6dd 12 juni 1959, \u00e4r sk\u00e5despelare, regiss\u00f6r, manusf\u00f6rfattare och teaterpedagog. Han \u00e4r sedan 2007 teaterchef p\u00e5 Boulevardteatern. Westberg utbildade sig 1975\u20131976 p\u00e5 Skara Skolscen och 1977\u20131980 p\u00e5 Mim-linjen.<\/p>\n<p><em>Bilderna nedan: En lycklig Roger Westberg direkt efter f\u00f6rest\u00e4llningen. \u00a0M\u00e5nga ville gratulera.<\/em><strong> Foto: Lars Wickberg och Martin Skoog (Scenbild).<\/strong><\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/kulturbloggen.com\/?attachment_id=101998\" rel=\"attachment wp-att-101998\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-medium wp-image-101998\" src=\"http:\/\/kulturbloggen.com\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/2-1-225x300.jpg\" alt=\"2\" width=\"225\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/kulturbloggen.com\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/2-1-225x300.jpg 225w, https:\/\/kulturbloggen.com\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/2-1.jpg 750w\" sizes=\"auto, (max-width: 225px) 100vw, 225px\" \/><\/a><\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/kulturbloggen.com\/?attachment_id=101999\" rel=\"attachment wp-att-101999\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-medium wp-image-101999\" src=\"http:\/\/kulturbloggen.com\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/3-1-300x225.jpg\" alt=\"3\" width=\"300\" height=\"225\" srcset=\"https:\/\/kulturbloggen.com\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/3-1-300x225.jpg 300w, https:\/\/kulturbloggen.com\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/3-1-768x576.jpg 768w, https:\/\/kulturbloggen.com\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/3-1.jpg 1000w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Lyckobarnet Boulevardteatern, Stockholm Premi\u00e4r 14 maj 2016 Med Roger Westberg. S\u00e5 \u00e4r det dags igen. Nyligen avslutade teaterchefen Bj\u00f6rn L\u00f6nner sin enmansf\u00f6rest\u00e4llning \u201dAllt som \u00e4r underbart\u201d p\u00e5 Playhouse Teater. D\u00e5 kretsade handlingen kring en liten pojke som v\u00e4xte upp till vuxen man. (Se min recension h\u00e4r p\u00e5 Kulturbloggen). Nu st\u00e5r \u00e4nnu en teaterchef ensam p\u00e5 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_genesis_hide_title":false,"_genesis_hide_breadcrumbs":false,"_genesis_hide_singular_image":false,"_genesis_hide_footer_widgets":false,"_genesis_custom_body_class":"","_genesis_custom_post_class":"","_genesis_layout":"","footnotes":""},"categories":[16,20,31],"tags":[],"class_list":["post-101996","post","type-post","status-publish","format-standard","category-recension","category-film","category-teaterrecension","entry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kulturbloggen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/101996","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kulturbloggen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kulturbloggen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kulturbloggen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/13"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kulturbloggen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=101996"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/kulturbloggen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/101996\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":102006,"href":"https:\/\/kulturbloggen.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/101996\/revisions\/102006"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kulturbloggen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=101996"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kulturbloggen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=101996"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kulturbloggen.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=101996"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}